Meyve Ağaçlarını sizler için tanıyoruz Bölüm-1

Meyve Ağaçlarını sizler için tanıyoruz Bölüm-1

Elma Ağacı : Elmalar nispeten soğuk iklim bitkileridir. Kışın en fazla soğuklama ihtiyacı olan meyvelerdendir. Kış mevsiminde mutlaka en az bir ay süreyle "-" dereceleri görmelidir. Aksi halde çiçeklerini döker. Meyveye durmaz. Elme yazları aşırı sıcaklarıda sevmez. 40 derecenin üzerinde gelişmez. Elma fazla toprak seçmez. Killi topraklarda yavaş gelişir. Ttaban suyundan da hoşlanmaz. Kökleri su içinde kalmamalıdır. Tınlı ve çakıllı topraklarda heleki toprak derinliği 2 metreden fazlaysa çok iyi gelişir. Nispeten asidik toprakları sever. Bu nedenle killi topraklarda yetiştirilecekse toprağa biraz kireç ilavesi gerekebilir. Elmaların su ihtiyacı diğer meyvelere nazaran fazladır. Nemi severler. Yaz elmaları ,kış elmaları ,bodur elmalar ve boylu elmalar oldukça yaygındır. Dikim aralıkları fidan cinsine bağlıdır. Dikim yapılacak bölge kuraksa taç çapı kadar ,nemli ise taç çapından bir metre fazla çap yapacak mesafelerde dikilmelidir.

Kayısı Ağacı : Neredeyse tüm Türkiyede kayısı yetişebilir. Yerli kayısı çeşitleri daha çok karasal iklimi sever. Kayısı ilkbaharda ilk çiçeklenen ağaçlardandır. Bu nedenle geç donlardan çok etkilenir. Yerli kayısı çeşitleri kışın uzun soğuklama ihtiyacına sahip olduğu için ılıman kuşağa pek uygun değildir. Akdeniz ege gibi sahil şeridinde bebeco, canino gibi avrupa cinsleri seçilmelidir. Taban suyundan hoşlanmaz. Derin ,tınlı ve hafif kireçli toprakları sevsede fazla seçici değildir. Sadece ağır killi toprakları sevmezler. Kayısılar bol güneş ister. Geç donlarda çiçek dökmesinden dolayı donlardan en az etkileneceği yere ,tercihen güney cephelere dikilmelidir. Ağaç gençken kuvvetli budamaya gelir ,ancak yaşı ilerledikçe budamada azaltılmalıdır. Nemli bölgelerde mantar hastalıklarına sık yakalanır. Fidanlar 6-7 metre mesafelerle dikilmelidir. Su isteği nispeten düşüktür. Yabani kayısılara zerdali denir.

Armut Ağacı : Elma kadar yüksek rakımlara çıkamaz. Şiddetli donlardan (-25,30C) zarar görür. Kışın soğuklama ihtiyacı vardır ancak elma gibi fazla değildir. Bu nedenle akdeniz sahil şeridindede yetişebilmektedir. Yazları kurak ve sıcak geçen yerlerde meyve kalitesi artar. Genel olarak ılık iklim bitkisidir denilebilir. Armut fazla toprak seçmez. Ancak toprak derinliğinin fazla olması verimini artırır. Taban suyunu ve kireçli topraklarıda pek sevmez. Organik maddelerden hoşlanır. Fidan dikim aralıklarıda türler arası oldukça değişmektedir.

Ayva Ağacı : Ayva daha çok ılıman deniz iklimini sever. İç bölgelerde yetiştirilecekse vadiler gibi korunaklı yerler seçilmelidir. Soğuklama ihtiyacı oldukça azdır. Bununla birlikte -25 lere kadar donlara dayanabilir. Yazları fazla yağış alan yerler ve rüzgarlı bölgeler için uygun değildir. Güneşi çok sever. Soğuk ve nem arttıkça meyveler odunsulaşır. Dikimde fidanlar arası ortalama 5 metre mesafe kalmalıdır. Ayva kökleri yüzeye yakındır. Bu nedenle dipleri derin çapalanmamalıdır. Ayfa fazla suyu sevmez. Özelliklede suyun gövdesine değmesini sevmez. Ayvalar toprak isteği yönünden fazla seçici değildir. Bununla birlikte organik maddece zengin ,iyi direne edilmiş topraklarda iyi gelişir. Derin toprağa fazla ihtiyaç duymaz.

Erik Ağacı : Eriklerin oldukça çok çeşidi vardır. Can erikleri ,japon erikleri ,avrupa kökenli erikler ..vs. Can erikleri ve japon erikleri ılıman iklimleri severken avrupa kökenli erikler soğuk iklimleri daha çok sever. Bu nedenle can ve japon erikleri geç donlardan zarar görür. Tüm erik türlerinin düşükte olsa soğuklama ihtiyacı vardır. Can ve Japon eriklerine 1 ay 7 derecenin altında soğuklama yeterken Avrupa erikleri için en az 2 ay soğuklama gerekir. Toprak yönünden fazla seçici değillerdir. Derinliği az topraklardada yetişebilirler. Kireçli toprakları tolere edebilirler. Erik fidanları 5-6 metre arayla dikilir ve bazı türlerin verim alması için tozlayıcıya ihtiyacı vardır. Erik kökleri yüzeye yakındır. Bu nedenle toprağı derin sürmeye gelmez. Erikler yıllık yağış miktarı 750 mm yi geçen yerlerde sulanmadanda yetişebilir.

Şeftali Ağacı : Şeftali genel olarak sıcak iklim ağacıdır. Ancak karasal iklimede adapte olabilmektedir. Erken çiçeklendiği için geç donlardan zarar görür. Soğuk iklimlerde özellikle yaz süresi kısa bölgelerde meyve kalitesi düşer. Şeftali kumlu ve derin toprakları sever. Şeftali hızlı büyüyen ancak kısa ömürlü bir ağaçtır. En çok böcek çeken meyve türlerindendir. Fidanları 4 - 5 metre aralıklarla dikilmelidir. Türkiyede şeftali için en uygun bölgeler akdeniz ,ege ve marmaradır. Bununla birlikte iç bölgelerdede yetişebilmektedir. İç bölgelerde yetiştirilecekse güney yamaçların seçilmesi uygun olacaktır. Şeftali güneşi çok seven bir türdür.

Yorum Yazınız